Gael Sánchez Smith, autor książki Bitcoin Changes Everything, w której stwierdza społeczne i ekonomiczne implikacje najważniejszego wynalazku XXI wieku, jest inżynierem Uniwersytetu w Exeter, posiada tytuł magistra filozofii moralnej i politycznej uzyskany na tym uniwersytecie w Salamance oraz tytuł magistra ekonomii uzyskany przez OMMA i Uniwersytet Francisco Marroquín. Oprócz tego, że ma multidyscyplinarne doświadczenie, jest niezależnym myślicielem i pracował jako inwestor w handlu instrumentami o stałym dochodzie w Londynie, jako dyrektor handlowy dużej brytyjskiej firmy produkującej oprogramowanie przy projektach modernizacji aplikacji biznesowych, a obecnie pracuje jako trader i menedżer inwestycyjny skupiający się na na bitcoinie oraz w innowacyjnych firmach wokół zrównoważonego rozwoju i zmian klimatycznych.
Podczas Sesji Ekspertów zaczął od wyjaśnienia, że od młodości zawsze dostrzegał problemy w systemie gospodarczym, w którym żyjemy, doświadczając z bliska kryzysu ceglanego w Hiszpanii, wielkiej recesji oraz bankructwa firm Leman Brothers i zdając sobie sprawę, że jego zdaniem cała ta sytuacja została rozwiązana niesprawiedliwie, gdyż uratowano te same podmioty finansowe, które spowodowały kryzys, co uwypukliło problemy moralne obecnego systemu gospodarczego.
W ten sposób stwierdził, że na początek tłumacząc komuś, kto zaczyna lub chce głębiej zagłębić się w Bitcoin, jak zapytał go Javier Pastor, z czego on się składa, kluczową jest wiedza, że jest problem z Bitcoinem obecnego systemu. Ma to fundamentalne znaczenie dla zrozumienia Bitcoina, ponieważ ma on stanowić alternatywę dla tego, co obecnie istnieje.
Gael wyjaśnił, jakie problemy występują w systemie gospodarczym i monetarnym oraz ile problemów gospodarczych ma swoje źródło w systemie monetarnym. W ten sposób bitcoin może rozwiązać wiele istniejących problemów, ale w tym celu kluczowe jest ich zrozumienie.
Na przestrzeni dziejów istniały różne rodzaje pieniądza: pieniądz towarowy, złoto i srebro, dług oraz standard fiducjarny. Pieniądz fiducjarny jest łatwy do digitalizacji i zapewnia korzyści, ale według Gaela ma wyraźne problemy: emitentem jest państwo, więc arbitralność jest absolutna i zawiera w sobie duży element cenzury. Państwo może to zamrozić, bank może zamknąć nam konto. Pieniądz fiducjarny jest łatwy w produkcji i cenzurowany, co przekłada się na wysoką inflację, którą obecnie obserwujemy, i poszukiwanie przez ludzi alternatyw.
Ta nierówność ma swoje źródło w systemie monetarnym. Nie jest merytokratyczny, ale raczej podlega szeregowi zachęt wprowadzanych przez system monetarny i wynikających z tej arbitralności.
Kiedy banki centralne emitują pieniądz fiducjarny, robią to poprzez emisję długu i kontrolowanie gospodarki. Jeśli pożądana jest większa aktywność gospodarcza, stopy procentowe są obniżane, a banki komercyjne tworzą więcej pieniędzy. Jeśli będą chcieli zatrzymać działalność gospodarczą, stopy procentowe wzrosną, a pieniądze zostaną wyssane z gospodarki. Od lat 70. minęło pięćdziesiąt lat, podczas których zadłużenie i pieniądz nie ustały, tworząc bańkę spekulacyjną.
W ten sposób na przykład pokolenie boomerów było w stanie pozyskać znacznie więcej aktywów, ale w przypadku późniejszych pokoleń jest to prawie niemożliwe, ponieważ aktywa są nadmuchane przez tę bańkę. Pieniądz fiducjarny sprzyja tej nierówności międzypokoleniowej i nierówności społecznej między klasami. Ułatwia wzbogacenie się osobie posiadającej aktywa poprzez zabezpieczenie posiadanych aktywów i zaciągnięcie większego długu po cenie niższej niż płaci reszta z nas. Stopy procentowe są niskie, a inflacja zmniejsza wartość zadłużenia i podnosi ceny nieruchomości.
Z drugiej strony skali osoba pracująca, pozbawiona majątku, chcąca oszczędzać i nie posiadająca majątku, nie może udać się do banku i poprosić o kredyt hipoteczny, chyba że wpłaci bardzo wysoki wkład własny. Jeśli nie masz majątku ani pieniędzy na wejście, nie masz dostępu. Bogactwo jest systematycznie przekazywane tym, którzy mają najwięcej.
Gael wyjaśnił również, że obecny kryzys ma charakter inflacyjny i wiąże się z bardzo wysokim poziomem długu publicznego. W latach 70. wysoką inflację kontrolowano poprzez podnoszenie stóp procentowych. Mogli to zrobić, bo zadłużenie nie było aż tak wysokie, ale obecnie, gdyby stopy zostały nadmiernie podniesione, firmy zaczęłyby bankrutować i rodziny też. Aby rozwiązać ten problem, Gael szacuje, że spróbują znaleźć równowagę między podnoszeniem stóp procentowych, pozwoleniem na wzrost inflacji do wyższego poziomu, próbą obniżenia poziomu długu do PKB poprzez sztuczne podnoszenie PKB wraz z inflacją i dążeniem do uzyskania stosunku długu do PKB jest zmniejszona.
I tutaj Bitcoin jest alternatywą, ponieważ jego podaży nie można zmienić, jest ona z góry określona od momentu jej powstania i nie ma innego aktywa o tak nieelastycznej podaży pieniężnej. «Kiedy rynek będzie szukał alternatyw, Bitcoin zabłyśnie jako atrybut ze względu na nieelastyczną podaż., wyjaśnione.
Jeśli chodzi o blockchain, eksperci ci wyjaśniają, że to coś więcej niż technologia, to architektura, za pomocą której można budować aplikacje w określony sposób. Najlepszym sposobem, aby to zrozumieć, jest pomyślenie o Bitcoinie: uniwersalnym (każdy może założyć konto i dokonywać transakcji) i nikt nie może zmieniać zasad, nikt nie może tworzyć nowych walut. Pomysł jest taki, aby zastosować te zasady w innych obszarach: DeFi, sieci społecznościowe lub wszystkie aplikacje, jakie przychodzą nam do głowy.
Gael Sánchez wyjaśnił, że w PoS zamiast górników znajdują się walidatory. Walidatorzy nie mogą cenzurować, jeśli nie kontrolują więcej niż połowy stawki. W przypadku Ethereum należy wziąć pod uwagę, że stawka staje się hipercentralna w podmiotach takich jak Coinbase, Lido, Kraken czy Binance, które kontrolują ponad połowę i mogą decydować, kto dokonuje transakcji, a kto nie.
PoW wymaga początkowej inwestycji w maszyny i zużycie energii, aby móc przeprowadzić dowód pracy, natomiast w PoS podmioty nie ponoszą kosztów operacyjnych. Jeśli rządy zdecydują się na cenzurę transakcji Bitcoin, pojawią się związane z tym koszty, których nie ma w Ethereum. Ekspert ten wyjaśnił również, że najprawdopodobniej Ethereum zostanie ostatecznie przechwycone przez rząd amerykański.
Jeśli chodzi o wpływ Bitcoina na środowisko, Gael był tego bardzo świadomy i wyjaśnił, że zakłada, że Bitcoin zużywa dużo energii, ale uważa, że PoW to jedyny sposób na posiadanie zdecentralizowanego systemu. Jak sam mówi: „decentralizacja kosztuje energię” i przynosi ogromne korzyści społeczne.
Możesz być zainteresowany: Potencjał Bitcoina jako aktywa inwestycyjnego i globalnej rezerwy
Wskazali również, że system FIAT czy wydobycie złota również zużywają energię i że jeśli zbada się zużycie Bitcoina, stanie się jasne, że duży procent to czysta energia, ponieważ Bitcoin zużywa energię przy najniższym koszcie krańcowym. Opuszczone elektrownie hydrauliczne, nadwyżki energii słonecznej lub wiatrowej, pola wydobywcze ropy naftowej, na których powstaje metan jako odpad... Źródła energii, które nie zawierają bardzo dużej zawartości gazów cieplarnianych.
Co więcej, ponieważ Bitcoin ma bardzo szczególne koszty popytu, może pomóc zrównoważyć sieć, absorbując nadwyżki lub dostosowując się do istniejących defektów energetycznych na świecie.
Dla Gaela pieniądze są abstrakcją, symbolem. Jeśli wydrukujemy więcej pieniędzy, nie będziemy mieli więcej bogactwa, ponieważ wynikają z tego czynniki produkcji i sposób, w jaki je wykorzystujemy do wytwarzania towarów i usług. Pieniądz jest narzędziem służącym do koordynacji nas samych, a system cen rynkowych mówi nam, co musimy wyprodukować.
Następnie, odnosząc się do krytyki, która głosi, że nieelastyczna podaż Bitcoina spowodowałaby paraliż konsumpcji, Gael wyjaśnił, że ważne jest, aby ilość pieniędzy nie była arbitralnie modyfikowana, ponieważ zakłóca to koordynację gospodarki. Nie ma problemu ze sztywną podażą pieniądza. Zmieni się to, kto otrzyma bogactwo. Jeśli mamy pieniądze o stałej podaży, zmieniamy sposób dystrybucji bogactwa, uniemożliwiając tym, którzy mają najwięcej, zabezpieczenie tego bogactwa, żądanie długu i gromadzenie większego majątku.
Zadłużenie byłoby bardziej ograniczone do krótkoterminowego. Jeśli chodzi np. o mieszkania, wyjaśnia, że wraz z wdrożeniem systemu Bitcoin zaobserwowalibyśmy duży spadek cen mieszkań. Jeśli chodzi o finansowanie, to zamiast poprzez zadłużenie, byłoby ono realizowane poprzez kapitał własny, co oznacza, że dostęp do kapitału mieliby nie ci, którzy mają największe aktywa, ale raczej ten, kto ma najlepsze pomysły i najlepsze projekty.
